เหตุการณ์ภาคใต้
2007-03-17
วันนี้มีโอกาสอ่านข่าวเกี่ยวกับภาคใต้ข่าวนึง
เป็นบทสัมภาษย์ของผู้ที่สูญเสีย ผมรู้สึคว่ามันเป็นอะไรที่แย่มาก อ่านแล้วจะร้องไห้ ยังไงก็ขอก๊อปมาให้อ่านกันนะครับ
..........
หลานสาวของผมเรียนหนังสือเก่ง เทอมนี้แกได้เกรดเฉลี่ย 3.84 พ่อของแกก็เลยพาไปสมัครเรียนที่สงขลา
จองรถเที่ยวแรกเพื่อให้ทันเวลาที่จะไปสมัครเรียน
"แต่ไปไม่ถึง" คนขับรถเป็นคนไทยมุสลิม แกเห็นว่ามีคนตัดต้นไม้มาขวางถนน เลยเอะใจและตัดสินใจที่จะถอยเพื่อกลับรถ
แล้วเสียงห่ากระสุนมันดังกึกก้อง ที่วิถีของมันมุ่งมาที่รถ มันพยายามยิงล้อ
คนขับรถก็พยายามขับรถหนี แต่ไม่ทัน รถเสียหลักพุ่งลงข้างทาง คนในรถเห็นแล้วว่าพวกมันวิ่งมาโอบล้อมรถเกือบ10 คนมีอาวุธครบมือ
แล้วคนขับก็ได้ยินภาษามาลายู ซึ่งมีคนตะโกนว่า "ฆ่าให้หมดทุกคน"
"มันจัดการเปิดประตูหลังรถ แล้วจ่อยิงหัวทีละคน"
เท่าที่ผมรู้ พ่อลูกกอกกันแน่น ขณะที่กำลังโดนยิง ทหารเข้าไปพบ พ่อกับลูกกอดกันตายในที่เกิดเหตุ
..........
นี่หรอครับสังคมไทยทุกวันนี้ ผมอ่านละเห็นใจครอบครัวคนที่เสียชีวิต
แล้วเราจะฆ่ากันทำไม ฆ่ากันเพื่ออะไร เพื่อแค่ดินแดนที่อ้างกันไปอ้างกันมาว่านี่ของบรรพบุรุษกู ของสุลต่านกู
ทำไมไม่มองว่ามันเป็นของเรา ปัตตานีของเรา สงขลาก็ของเรา พัทยาก็ของเรา เชียงใหม่ก็ของเรา
ทั้งหมดและทุกส่วนที่เป็นขวานทองเล่มนี้ก็เป็นของพวกเรา
จะเอาไปทำไมดินแดนไม่กี่แสนตารางเมตร ทั้งๆที่จริงๆแล้วเราต้องการแค่ดินฝังกลบหน้าคนละไม่กี่เมตรเท่านั้นเอง
ตอนเราออกมาจากครรภ์มารดาเราพาอะไรออกมาบ้าง ผงดินสักกำมือเราก็ไม่ได้นำมันออกมา
และตัวตนที่ออกมาได้ ก็เป็นแค่ดินที่เสื่อมสลายและเปื่อยเน่าไร้ความจีรัง
...แล้วจะเอาอะไรกันหนักหนาวะ...
...กุอยากรู้พวกมึงจะเอาอะไรกันหนักหนาวะ...
ประเทศไทยแบ่งแยกมิได้
จะต้องพับนกอีกกี่ตัว เสียน้ำตาอีกกี่ครั้ง สะเทือนใจอีกกี่หน พวกคุณจะเห็นว่าตัวเองเป็นคนไทยเหมือนพวกเรา
เมื่อไรจะลืมตายอมรับสะทีว่าเหตุการณ์ที่ไม่สงบจริงๆแล้วมาจากพวกคุณไม่เคยพอ
ปล.
-มันจะไม่มีทางได้ดังใจแน่นอนตราบใดที่กุยังไม่กลายเป็นศพ
-ถึงฆ่าคนที่ไม่ใช่พวกคุณหมด ก้อไม่มีทางเกิดขึ้นหรอกครับ รัฐปัตตานีหรือรัฐอะไรก็ตาม
